Η Αργεντινή έδω και πολλά χρόνια έχει παράδοση στο να αναδεινύει επιθετικούς και μάλλον ήρθε άκομα ένα νέο ταλέντο.

Το όνομα του είναι Λαουτάρο Μαρτίνεζ και ήδη έχει προσελκύσει τα βλέμματα μεγάλων ομάδων.

Συγκεκριμένα, ο Μαρτίνεζ είναι 20 ετών, αγωνίζεται στην Ρασίγκ, όμαδα της πατρίδας του και η θέση του είναι κεντρικός επιθετικός, αν και δεν είναι ιδιαίτερα ψηλός, μόλις 1,75.

Την τρέχουσα σεζόν, ο νεαρός έχει παίξει σε 16 αγώνες, μετρόντας 15 τέρματα και τρεις ασίστ, αριθμοί που δείχνουν το ταλέντο του. 

Αξίζει να σημειωθεί, ότι τον διεθνή με τις μικρές Εθνικές ομάδες της Αργεντινής, τον συγκρίνουν με τον Σέρχιο Αγκουέρο, λόγω θέσης, αλλά και σωματοδομής. 

Σύμφωνα με δημοσιεύματα από τη χώρα του, πιο κοντά στην απόκτηση του φαίνεται να είναι η Ίντερ, όμως είναι νωρίς για προβλέψεις μιας και είναι στο μεταγραφικό στόχαστρο πολλών ευρωπαϊκών συλλόγων. 

ΦΑΝΟΥΡΗΣ ΡΟΔΙΤΗΣ

Είναι πολλοί οι ποδοσφαιριστές τα τελευταία χρόνια που άφησαν την Ευρώπη και μετακόμισαν στο πρωτάθλημα της Κίνας. Ο περισσότερος κόσμος υποστηρίζει ότι αυτό γίνεται κυρίως λόγω του ‘’χορού’’ των εκατομμυρίων που οι Κινέζοι στρώνουν στα ‘’πόδια’’ τους, με αποτέλεσμα να καθίσταται σχεδόν… αδύνατο να αρνηθεί κάποιος. Επίσης, θεωρείται πως όταν κάποιος παίκτης παίρνει μεταγραφή στην Κίνα, είτε θα καταστρέψει την καριέρα του, είτε έχει καταστραφεί ήδη και ψάχνει ένα ‘’πλούσιο’’ συμβόλαιο για να κολλήσει τα τελευταλαία ‘’ένσημα’’.

Ας δούμε λοιπόν έξι παίκτες που όσο περίεργο κι αν ακούγεται, έσωσαν την καριέρα τους στην Κίνα:

1) Ρενάτο Αουγκούστο

Ηλικία: 29

Από: Κορίνθιανς

Σε: Μπεϊτζίνγκ Γκουοάν

Ποσό: 8 εκατ. ευρώ

Έπειτα από 3,5 χρόνια στην Λεβερκούζεν όπου πέρασε και δεν ακούμπησε με μόνο 12 γκολ και 27 ασίστ, ο πρώην παίκτης της Φλαμένγκο, επέστρεψε στην πατρίδα του, τη Βραζιλία για λογαριασμό της Κορίνθιανς, με την οποία μέτρησε 8 γκολ και 19 ασίστ, από το 2013 ως το 2016, όταν και μεταγράφηκε στην κινέζικη Γκουοάν. Εκεί, σε 27 συμμετοχές μετράει 6 γκολ και 3 ασίστ. Μάλιστα, είναι και 12 φορές διεθνής με την εθνική Βραζιλίας, έχοντας και 5 γκολ, δείχνοντας ότι ξαναβρίσκει τον καλό του εαυτό, κάτι που φάνηκε και στο πρόσφατο Κόπα Αμέρικα, όπου ήταν καθοριστικός για την χώρα του.

2) Παουλίνιο

Ηλικία: 28

Από: Τότεναμ

Σε: Γκουανγκζού Εβεργκράντε

Ποσό: 14 εκατ. ευρώ

Το 2013 υπέγραψε στην Τότεναμ από την Κορίνθιανς ως μια σπουδαία κίνηση, αφού είχε κατακτήσει το Κόπα Λιμπερταδόρες με τον βραζιλιάνικο σύλλογο κα το Κονφεντερέισονς Καπ με την εθνική Βραζιλίας. Ωστόσο, σε δυο σεζόν στο ‘’Γουάιτ Χαρτ Λέιν’’ χάλασε τη φήμη του τόσο, ώστε να χάσει την θέση του στην βασική εντεκάδα της ‘’Σελεσάο’’ και να ξεκινήσει μόλις σε τρία παιχνίδια στην τελευταία του χρονιά στην Αγγλία. Η μετακίνηση του στην Κίνα, του έδωσε τη δυνατότητα να ξαναβρεί τον εαυτό του και τη θέση του στην εντεκάδα της χώρας του μαζί με τον Ρενάτο Αουγκούστο.

3) Έραν Ζάχαβι

Ηλικία: 29

Από: Μακάμπι Τελ-Αβίβ

Σε: Γκουανγκζού Ρ&Φ

Ποσό: 7,23 εκατ. ευρώ

Ο Ισραηλινός μεσοεπιθετικός (με γαλλικές ρίζες), είναι ο πιο επιτυχημένος Ισραηλινός ποδοσφαιριστής της γενιάς του, παρά την αποτυχημένη 18-μηνη θητεία του στην Σεριέ Α και την Παλέρμο, που έριξε το όνομα του στα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Έτσι, αποφάσισε να πάει στην Κίνα, όπου σε 19 συμμετοχές έχει πετύχει 17 τέρματα, από το καλοκαίρι και είναι ανάμεσα στους πιο ακριβοπληρωμένους της κινέζικης Σούπερ Λιγκ.

4) Στεφάν Εμπιά

Ηλικία: 30

Από: Τράμπζονσπορ

Σε: Χεμπέι Τσάινα Φόρτσουν

Ποσό: 6 εκατ. ευρώ

Ένας λανθασμένος δανεισμός του Γαλλοκαμερουνέζου αμυντικού χαφ στην ΚΠΡ, έθεσε τον επαγγελματισμό του σε αμφιβολία και στην συνέχεια μετακινήθηκε στην Σεβίλλη από την Μαρσέιγ που κατείχε τα δικαιώματά του. Εκεί, πήγε πολύ καλύτερα, συμβάλλοντας τα μέγιστα στο να κατακτήσει η ομάδα της Ανδαλουσίας το Γιουρόπα Λιγκ. Όμως, μετά από αυτή του την επιτυχία, μεταγράφηκε ως ελεύθερος στην τουρκική Τραμπζόνσπορ, μια κίνηση πλήρως καταστροφική για εκείνον. Η προοπτική του να μεταγραφεί σε ένα μεγάλο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, αφού θα έφτιαχνε το όνομά του, ήταν ο λόγος που μεταγράφηκε στην Κίνα και πράγματι πλέον είναι ο καλύτερος αμυντικογενής παίχτης του πρωταθλήματος.

5) Ντάριο Κόντσα

Ηλικία: 33

Από: Φλουμινένσε

Σε: Γκουανγκζού Εβεργκράντε

Ποσό: 8,2 εκατ. ευρώ

Ο σούπερ ταλαντούχος Αργεντινός πλεϊμέικερ, που έφτιαξε το όνομά του στην Βραζιλία με τη Φλουμινένσε, έγινε πρωτοσέλιδο γιατί έγινε ένας απ’ τους πιο ακριβοπληρωμένους παίκτες, μετακινούμενος στην Γκουανγκζού. Έγινε, ο πρωτοπόρος των Λατινοαμερικάνων ποδοσφαιριστών στην Ασία, ενώ παράλληλα οδήγησε την Εβεργκράντε σε πολλούς τίτλους. Αυτά ξανακίνησαν το ενδιαφέρον της ‘’Φλου’’ η οποία τον ξαναπήρε ως ελεύθερο. Εκεί τα πήγε πολύ καλά, ωστόσο, ξαναγύρισε στην Κίνα, αυτή τη φορά για λογαριασμό της Σανγκάι ΣΙΠΓ , για 3 εκατ. ευρώ. Συνέχισε την καλή πορεία του, αλλά η Φλαμένγκο κατάφερε να τον αποκτήσει ως δανεικό, εκεί όπου αγωνίζεται αυτή τη στιγμή.

6) Παπίς Σισέ

Ηλικία: 31

Από: Νιουκάστλ

Σε: Σάντονγκ Λούνενγκ

Ποσό: 5,85 εκατ. ευρώ

Ο Σενεγαλέζος επιθετικός, αφού έκανε ένα τρομερό πέρασμα από την Νιουκάστλ, σκοράροντας 13 φορές στα πρώτα 14 παιχνίδια της Πρέμιερ Λίγκ, μετακόμισε στη Μπουντεσλίγκα για λογαριασμό της Φράιμπουργκ. Ωστόσο, στις επόμενες 4 σεζόν, κατάφερε να σκοράρει μόλις 24 φορές. Λόγω της ασταθής φόρμας του και του ότι είναι ήδη 31, ο Σισέ δεν θα μπορούσε να είναι γεμάτος από προτάσεις για να γυρίσει στην Πρέμιερ Λιγκ, συνυπολογίζοντας και τον υποβιβασμό της Νιουκάστλ, που θα μπορούσε πάντα να είναι μια λύση για να γυρίσει. Έτσι, αρπάχτηκε από την Σάντονγκ Λούνενγκ για να γίνει παρτενέρ του Γκρατσιάνο Πελέ στην κορυφή της επίθεσης της. Ως τώρα έχει ήδη 5 γκολ σε 13 αναμετρήσεις του κινέζικου συλλόγου, ξεκινόντας καλά.

Συμπεραίνουμε, ότι δεν πρέπει να είμαστε απόλυτοι και ότι ακόμη και σε ένα πρωτάθλημα όπως αυτό της Κίνας, δεν αποκλείεται κάποιος να ‘’αναστήσει’’ την καριέρα του και δεν αποτελούν το μόνο κίνητρο τα χρήματα. Φυσικά, για να τα καταφέρει απαιτούνται οι κατάλληλες συνθήκες, υγεία, σκληρή δουλειά και ο πάντα υπολογίσιμος παράγοντας… η τύχη!

Αλέξανδρος Μιχαλακάκος

Είναι από τους παίκτες που παίζουν πολλά χρόνια ποδόσφαιρο, παρόλα αυτά δεν έχει πολλούς ποδοσφαιρικούς σταθμούς, μόλις πέντε σε 21 χρόνια καριέρας. Αυτός ο πρόλογος πήγαινε για τον Μεξικανό Ράφαελ Μάρκεζ, που στα 38 του, συνεχίζει να αγωνίζεται με το ίδιο πάθος όπως στα πρώτα του χρόνια.

Γέννηση και πρώτα βήματα

Ήταν 13 Φλεβάρη του 1979, όταν ο Ράφαελ Μάρκεζ είδε το πρώτο φως του ήλιου στην Μεξικάνικη πόλη Ζαμόρα. Ο 38χρονος πλεόν στόπερ ξεκίνησε από πολύ μικρός το ποδόσφαιρό και σε ηλικία 6 ετών εντάχθηκε στην ακαδημία της Άτλας Γκουδαλαχάρα, που είναι η ομάδα της καρδιάς του, στην οποία έμεινε έως το 1996, όταν και προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα.

Κεφάλαιο... Άτλας

Ο Ράφα δεν πήρε εξ αρχής φανέλα βασικού στην Άτλας, παρόλα αυτά σιγά σιγά έκανε κάποιες εντυπωσιακές, για την ηλικία του, εμφανίσεις και έπειτα από τρεις σεζόν έφυγε από την χώρα του με προορισμό την Μονακό έναντι 4,5 εκατ. ευρώ.

Πρώτη φορά σε ξένη χώρα

Τι και αν έφυγε για πρώτη φορά από την χώρα του, ο Μάρκεζ πήρε φανέλα βασικού με το καλημέρα και στις τέσσερις σεζόν που έμεινε στο Πριγκηπάτο αγωνίστηκε 103 φορές, πέτυχε πέντε γκολ και αγαπήθηκε από τους φιλάθλους της Γαλλικής ομάδας. Μάλιστα, πήρε και ένα πρωτάθλημα Γαλλίας τη σεζόν 1999/00, όντας βασικός.

Ο κομβικός σταθμός στην καριέρα του

Ο επόμενος ποδοσφαιρικός σταθμός του Μεξικανού αμυντικού ήταν η Μπαρσελόνα, στην οποιά πήγε έναντι 5,25 εκατ. Ευρώ από την Μονακό. Μπορεί η ομάδα του Πριγκηπάτου να ήταν ο πρώτος Ευρωπαϊκός σταθμός, όμως στην ομάδα της Καταλανικής πρωτεύουσας πήρε τους περισσότερους και σημαντικότερους τίτλους της καριέρας του και επιπρόσθετα συνέθεσε ένα από τα καλύτερα αμυντικά δίδυμα στον πλανήτη εκείνη την εποχή μαζί με τον Κάρλες Πουγιόλ. Με την Μπαρσελόνα αγωνίστηκε 233 φορές, μετρώντας 12 γκολ και εννιά ασίστ, ενώ κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα Ισπανίας (2005, 2006, 2009, 2010), ένα Κύπελλο Ισπανίας (2009), ένα Super Cup Ισπανίας (2006), ένα Ευρωπαϊκό Super Cup (2010), ένα Παγκόσμιο Κύπελλο συλλόγων (2010) και δύο Champions League (2006, 2009).

The American Dream

Έπειτα από επτά χρόνια στην Καταλονία, ο Μάρκεζ αποχώρησε ως ελεύθερος από την Μπαρσελόνα και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και τους Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς. Το “Αμερικάνικο όνειρο” για τον Μεξικανό διεθνή κράτησε 2,5 χρόνια στα οποία έπαιξε 50 παιχνίδια, μετρώντας ένα γκολ και οκτώ ασίστ, όμως δεν κατάφερε να κερδίσει κάποιο τρόπαιο.

Επιστροφή στην πατρίδα

Τον Ιανουάριο του 2013 ο Μάρκεζ αποφάσισε να επιστρέψει στην χώρα του για λογαριασμό της Λεόν. Στη Μεξικάνικη ομάδα έμεινε για 1,5 χρόνο και πρόλαβε να φορέσει 47 φορές την πράσινη φανέλα, μετρώντας ένα γκολ και μία ασίστ, ενώ βοήθηκε και την ομάδα του να κατακτήσει το πρωτάθλημα.

Επιστροφή στην Ευρώπη

Τι και αν ήταν 36 ετών, ο Ράφα είχε ακόμα πέραση και η Ελλάς Βερόνα, που τότε αγωνιζόταν στη Serie A τον απέκτησε από την Λεόν έναντι 1 εκατ. Ευρώ και αποδείχθηκε ότι έκανε πολύ καλά. Ο Μεξικανός στόπερ ήταν από τους ποιοτικότερους παίκτες της Ελλάς και όντας δίδυμο με τον Βαγγέλη Μόρα κρατούσαν στιβαρή την αμυντική γραμμή της Ιταλικής ομάδας. Στον 1,5 χρονο που έμεινε στη Βερόνα έπαιξε σε 39 αναμετρήσεις, έχοντας και δύο ασίστ.

Εκεί που ξεκίνησαν όλα

Μετά από την μακροχρόνια καριέρα του, ο Μάρκεζ αποφάσισε να επιστρέψει στην Άτλας τον Ιανουάριο του 2016 σε ηλικία 37 ετών να παίξει έως το τέλος. Στον ένα χρόνο που βρίσκεται εκεί έχει παίξει σε 34 αναμετρήσεις, έχοντας ένα γκολ στο ενεργητικό του, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμα και φέτος στα 38 του είναι βασικός και αναντικατάστατος.

Κεφάλαιο Εθνική ομάδα

Ο Ράφα Μάρκεζ από πολύ μικρός αγωνίζεται στις Εθνικές ομάδες του Μεξικό και από το 1997 είναι βασικό και αναντικατάστατο μέλος της Εθνικής Ανδρών. Μάλιστα ο αρχηγός της Εθνικής από το ντεμπούτο του, στις 5 Φλεβάρη του 1997, έως και σήμερα μετράει 136 συμμετοχές και 18 γκολ, ενώ με την ομάδα της χώρας του έχει πανηγυρίσει ένα Confederation Cup (1999) και δύο Gold Cup (2003, 2011).

Όλα τα τρόπαια του Μάρκεζ:

Ένα πρωτάθλημα Γαλλίας: 2000 (Μονακό)

Τέσσερα πρωταθλήματα Ισπανίας: 2005, 2006, 2009, 2010 (Μπαρσελόνα)

Δύο Champions League: 2006, 2009 (Μπαρσελόνα)

Ένα Κύπελλο Ισπανίας: 2009 (Μπαρσελόνα)

Ένα Super Cup Ισπανίας: 2006 (Μπαρσελόνα)

Ένα Ευρωπαϊκό Super Cup: 2010 (Μπαρσελόνα)

Ένα Παγκόσμιο Κύπελλο συλλόγων: 2010 (Μπαρσελόνα)

Ένα Confederation Cup: 1999 (Μεξικό)

Δύο Gold Cup: 2003, 2011 (Μεξικό)

Ένα Μεξικάνικο πρωτάθλημα (2014)

ΦΑΝΟΥΡΗΣ ΡΟΔΙΤΗΣ

Μπορεί να είμαστε λίγο μετά τα μέσα των κορυφαίων πρωταθλημάτων, όμως εμείς αποφασίσαμε να δούμε τους πρώτους σκόρερ στα πέντε μεγάλα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (Premier League, La Liga, Bundesliga, Serie A, Ligue 1). 

Premier League

Στο κορυφαίο, για πολλούς, πρωτάθλημα στον κόσμο στην πρώτη θέση του πίνακα των σκόρερ βρίσκεται ο 23χρονος Βέλγος επιθετικός της Έβερτον, Ρομέλου Λουκάκου, ο οποίος μετράει 16 γκολ. Τη δεύτερη θέση με 15 γκολ μοιράζονται οι Ντιέγκο Κόστα, Ζλάταν Ιμπαϊμοβιτς και Αλέξις Σάντσες. 

La Liga

Την κορυφή του πίνακα των σκόρερ στο Ισπανικό πρωτάθλημα μοιράζονται δύο από τα επιθετικά όπλα της Μπαρσελόνα. Ο λόγος για τον Λιονέλ Μέσι και τον Λουίς Σουάρεζ, οι οποίοι έχουν σκοράρει 16 φορές. Την πεντάδα κλείνουν ο τρίτος Κριστιάνο Ρονάλντο, που σε μια μέτρια σεζόν για τον ίδιο, έχει 13 γκολ, ο τέταρτος Ιάγο Άσπας της Θέλτα με 11 γκολ και ο πέμπτος Γουίλιαμ Ζοσέ της Σοσιεδάδ με 9 γκολ.

Bundesliga

Στην κορυφή του πίνακα των σκόρερ στη Γερμανία είναι ο Γκαμπονέζος επιθετικός της Ντόρτμουντ, Πιέρ Ομερίκ Ομπαμεγιάνγκ που μετράει 17 γκολ. Τη δεύτερη θέση μοιράζονται ο Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι της Μπάγερν Μονάχου και ο Μοντέστ της Κολωνίας, οι οποίοι έχουν σκοράρει από 15 τέρματα, ενώ την πεντάδα κλείνουν ο Βέρνερ της Λειψίας που έχει 11 γκολ και ο Βάγκνερ της Χόφενχαιμ που μετράει 10 τέρματα.

Serie A

Στο Ιταλικό πρωτάθλημα από τον πρώτο σκόρερ μέχρι και τον πέμπτο, όλοι είναι πολύ κοντά (δύο γκολ). Στην πρώτη θέση του πίνακα των σκόρερ βρίσκεται ο Βόσνιος επιθετικός της Ρόμα Έντιν Τζέκο, που έχει σκοράρει 17 γκολ. Την δεύτερη θέση μοιράζονται ο φορ της Γιουβέντους Γκονζάλο Ιγκουαϊν και ο εξτρέμ την Νάπολι Ντρις Μέρτενς, που έχουν πετύχει 16 τέρματα, ενώ την τέταρτη θέση τη μοιράζονται ο επιθετικός της Τορίνο Αντρέα Μπελότι και ο αρχηγός της Ίντερ Μάουρο Ικάρντι, που έχουν σκοράρει από 15 γκολ.

Ligue 1

Στη Γαλλία η πρωτιά στον πίνακα των σκόρερ είναι πιο ξεκάθαρη, καθώς ο πρώτος είναι με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο. Την πρωτιά αυτή τη στιγμή κατέχει ο Ουρουγουανός επιθετικός της Παρί Σεν Ζερμέν, Έντισον Καβάνι με 23 γκολ, ενώ δεύτερος είναι ο φορ της Λυόν Αλεξάντερ Λακαζέτ με 19 τέρματα. Την τρίτη θέσουν μοιράζονται ο αναγεννημένος Φαλκάο της Μονακό και ο επιθετικός της Μαρσέιγ Γκομίς που έχουν πετύχει από 14 γκολ, ενώ την πεντάδα κλείνει ο Πλεά με τα 11 τέρματα που έχει σκοράρει.

Η... σούμα

Μετά τα αναλυτικά αποτελέσματα από τα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης, ήρθε η ώρα να δούμε τον καλύτερο σε όλη τη γηραιά ήπειρο. Ο πιο παραγωγικός παίκτης είναι ο Καβανί με τα 23 γκολ, ενώ από πίσω του ακολουθούν οι Λακαζέτ (19 γκολ), Ομπαμεγιάνγκ και Τζέκο (17 γκολ), Λουίς Σουράζ, Λιονέλ Μέσι, Ρομέλου Λουκάκου, Γκονζάλο Ιγκουαϊν και Ντρις Μέρτενς (16 γκολ). 

ΦΑΝΟΥΡΗΣ ΡΟΔΙΤΗΣ

Είναι ίσως ο κορυφαίος Ιταλός τερματοφύλακας όλων των εποχών και σίγουρα ο καλύτερος αυτή τη στιγμή. Είναι σίγουρα ένας εκ των κορυφαίων κίπερ αυτή τη στιγμή στο κόσμο.

Ο λόγος για τον τερματοφύλακα-Θρύλο της Γιουβέντους Τζιανλουίτζι Μπουφόν.

Η γέννηση

Η πόλη Καρράρα εκτός από το εκπληκτικό μάρμαρο που εξορύσσει, έχει να περηφανέυεται και για κάτι άλλο, καθώς είναι η γεννέτηρα του Τζιανλουίτζι Μπουφόν. Ο “Τζίτζι” γεννήθηκε στις 28 Ιανουαρίου του 1978 στην μικρ'η πόλη της Τοσκάνης και από πολύ μικρός αγάπησε το ποδόσφαιρο.

Η αρχή του “Θρύλου”

Ο Τζιανλουίτζι Μπουφόν ξεκίνησε να κλοτσάει τη μπάλα σε ηλικία 6 ετών, καθώς οι γονείς του τον έγραψαν στην τοπική ακαδημία USD Canaletto Sepor - La Spezia. Εκεί έμεινε για δύο χρόνια, καθώς η A.S.D. Perticata calcio 1960 διέκρινε το ταλέντο του και τον πήρε. Στα τέσσερα χρόνια που έμεινε εκεί ο 12χρονος, τότε, Μπουφόν πήρε πολλές εμπειρίες και μεταπήδησε στην A.S.D. Bonascola Calcio. Ένας χρόνος ήταν αρκετός, καθώς η Πάρμα “έκλεψε” τον 14χρονο Μπουφόν και επείτα από τρία χρόνια στην ακαδημία της ομάδας, προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι ξεκίνησε να αγωνίζεται ως μέσος, όμως η έλλειψη τερματοφυλάκων στην Πάρμα, “ανάγκασαν” τον Μπουφόν να αλλάξει θέση, κάτι που του έκανε πολύ καλό, όπως αποδείχθηκε στην συνέχεια της καριέρας του.

Τα πρώτα χρόνια στην Πάρμα

Το 1995 ο Μπουφόν προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα της Πάρμα, σε ηλικία μόλις 17 ετών. Το ντεμπούτο του με την φανέλα των “Παρμέμντσι” το έκανε σε μία αναμέτρηση απέναντι στη Μίλαν, όπου κράτησε το μηδέν (0-0). Στις 24 Σεπτεμβρίου του 1996 έκανε και το ευρωπαϊκό του ντεμπούτο αγωνιζόμενος σε ένα ματς του Κυπέλλου UEFA απέναντι στην Γκιμαράες, όπου δέχτηκε δύο γκολ και η ομάδα του ηττήθηκε με 2-0.

Στην Πάρμα αγωνίστηκε σε 210 παιχνίδια μέσα σε μια εξαετία (1995-2001), κρατώντας 82 φορές ανέπαφη την εστία του, ενώ έχει κατακτήσει τρία τρόπαια με το σύλλογο (ένα Κύπελλο UEFA, ένα κύπελλο Ιταλίας και ένα Super Cup Ιταλίας).

Η μεταγραφή στη Γιουβέντους

Το καλοκαίρι του 2001, η Γιουβέντους απέκτησε τον 21χρονο τερματοφύλακα έναντι 53 εκατ. Ευρώ (ποσό ρεκόρ για τερματοφύλακα) που έμμελε να είναι ο φύλακας-άγγελος της όλα αυτά τα χρόνια.

Ο Μπουφόν αποκτήθηκε από την “Γηραιά Κυρία” για να καλύψει το μεγάλο κενό που άφησε ο Φαν Ντερ Σαρ, όταν έφυγε από το Τορίνο με προορισμό την Αγγλία και τη Φούλαμ.

Το ντεμπούτο του με την φανέλα των “μπιανκονέρι” το πραγματοποίησε στις 26 Αυγούστου 2001 στον εναρκτήριο αγώνα του Ιταλικού πρωταθλήματος για τη σεζόν 2001/02 απέναντι στην Βενέτσια κρατώντας το μηδέν στην νίκη με 4-0.

Ο “Τζίτζι” έδειξε πολλά πράγματα όλα αυτά τα χρόνια, όμως κατέχει ιδιαίτερη αγάπη από τους οποαδούς της Γιουβέντους, καθώς το καλοκαίρι του 2006, όταν η Γιουβέντους κατηγορήθηκε για το Καλτσιόπολις, παρέμεινε στην ομάδα και την ανέβασε ξανά εκεί που της άξιζε.

Σε αυτά τα 16 χρόνια (θα τα κλείσει το καλοκαίρι) που είναι κάτοικος Τορίνο, έχει αγωνιστεί σε 602 αναμετρήσεις, έχοντας κρατήσει 281 φορές ανέπαφη την εστία του, ενώ με τους “μπιανκονέρι”, μετράει 14 τρόπαια (επτά πρωταθλήματα, πέντε Super Cup και δύο κύπελλα)

Κεφάλαιο Εθνική ομάδα

Ο Μπουφόν έχει αγωνιστεί σε όλες τις μικρές Εθνικές ομάδες από την U-16 έως την U-23, ενώ είναι βασικό στέλεχος στην Εθνική Ανδρών από το 1997, μετρώντας 167 συμμετοχές που είναι ρεκόρ για την “Scuadra Azzura”.

Με την Εθνική ομάδα έχει πανηγυρίσει U-21 ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νέων το 1996, ενώ με την Ανδρών έχει κατακτήσει το Mundial το 2006 στα γήπεδα της Γερμανίας.

Αναλυτικά τα τρόπαια του “Τζίτζι”

Επτά πρωταθλήματα Ιταλίας: 2002, 2003, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016 (Γιουβέντους)

Τρία Κύπελλα Ιταλίας: 1999 (Πάρμα), 2015, 2016 (Γιουβέντους)

Έξι Super Cup Ιταλίας: 2000 (Πάρμα), 2003, 2004, 2013, 2014, 2016 (Γιουβέντους)

Ένα Κύπελλο UEFA: 1999 (Πάρμα)

Ένα Παγκόσμιο Κύπελλο: 2006 (Ιταλία)

Ένα Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νέων: 1996 (Ιταλία U-21)

ΦΑΝΟΥΡΗΣ ΡΟΔΙΤΗΣ

Σαν παίκτης δεν ήταν και τίποτα το ιδιαίτερο. Σαν βοηθός προπονητή πήρε απαραίτητες γνώσεις. Σαν προπονητής είναι αδιαμφισβήτητα ένας εκ των κορυφαίων.

Όλη αυτή η εισαγωγή πήγαινε για τον ιδιόρρυθμο Ζοσέ Μουρίνιο.

Τα πρώτα χρόνια

Ο Special One γεννήθηκε στις 26 Ιανουαρίου του 1963 (σήμερα έχει γενέθλια) στο Σετουμπάλ της Πορτογαλίας. Όπως, οι περισσότεροι Πορτογάλοι έτσι και αυτός από μικρή ηλικία αγάπησε το ποδόσφαιρο και ήθελε να παίξει μπάλα. 

Ποδοσφαιρική καριέρα

Ο Μουρίνιο κατάφερε να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα, όμως δεν κατάφερε να φτάσει ψηλά ως παίκτης. Η απόσυρση από την ενεργό δράση ήταν πρόωρη (έπαιξε μπάλα πέντε χρόνια 1982-1987). Ο Μουρίνιο ξεκίνησε από την Ρίο Άβε το 1982, την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στην Μπελενένσες και ένα χρόνο αργότερα έπαιξε στη Σεσίμπρά. Το 1985 ματαγράφηκε στην Ιντούστρια και έπειτα από δύο χρόνια σταμάτησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 27 ετών.

Η αρχή της προπονητικής του καριέρας

Ο Πορτογάλος μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, έμεινε στο ποδόσφαιρο με την ιδιότητα του προπονητή. Αρχικά, ο Μουρίνιο έγινε προπονητής στην ακαδημία της Σετουμπάλ (1989-90) και έπειτα έγινε βοηθός σε Εστρέλα Αμαντόρα (1990-91), Οβαρένσε (1991-93), Σπόρτινγκ Λισσαβόνας (1993-94), Πόρτο (1995-96) και Μπαρτσελόνα (1996-2000). 

Αξίζει να σημειωθεί, ότι η πρώτη ομάδα που προπόνησε ο Special One ήταν η Μπατσελόνα Β την τριετία 1997-2000, ενώ ήταν παράλληλα βοηθός στην πρώτη ομάδα της Καταλονίας.

Τον Σεπτέμβριο του 2000 πέρασε από την Μπενφίκα, αλλά μόλις για τρεις μήνες, καθώς δεν απέδωσε όπως περίμεναν. Εν συνεχεία ήρθε η Λεϊρία, όπου κάθησε λιγότερο από ένα χρόνο.

Η αρχή της αυτοκρατορίας του

Ο επόμενος σταθμός του Πορτογάλου κόουτς ήταν και ο κομβικός για την εκτόξευση της καριέρας του. Ο Μουρίνιο τον Ιανουάριο του 2002 επέστρεψε στην Πόρτο, αυτή τη φορά ως πρώτος προπονητής, και μέσα σε 1,5 χρόνο κατέκτησε τα πάντα (δύο πρωταθλήματα, ένα κύπελλο, ένα Πορτογαλικό Super Cup, ένα Κύπελλο UEFA και φυσικά το Champions League).

Εξαργύρωσε τις επιτυχίες του 

Αυτές του οι επιδόσεις του έφεραν την μεταγραφή του στην Τσέλσι, όπου στα 3 χρόνια που έμεινε εκεί κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, δυο League Cup, ένα Αγγλικό Κύπελλο και ένα Αγγλικό Super Cup. 

Έφυγε ως πρωταθλητής

Οι κακές σχέσεις που είχε με τον πρόεδρο των "Μπλε" Αμπράμοβιτς, τον έκαναν να αποχωρήσει από τον σύλλογο του Λονδίνου και μετά από πέντε μήνες στην "ανεργία", η Ίντερ τον ενέταξε στο δυναμικό της. Ο Μουρίνιο με τους "νερατζούρι" κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, ένα κύπελλο, ένα Super Cup και φυσικά το δεύτερο πολυπόθητο Champions League για εκείνον. 

Η αρχή της πτώσης

Έπειτα από, την κατάκτηση του τροπαίου με τα μεγάλα αφτιά, ο Μουρίνιο έφυγε από το Μιλάνο (είχε συμφωνήσει πριν τον τελικό), καθώς αποδέχτηκε την πρόταση της Ρεάλ Μαδρίτης. Με τη "Βασίλισσα" δεν κατάφερε πολλά πράγματα, καθώς στην τριετία που έμεινε στη Μαδρίτη, κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (2011), ένα κύπελλο (2010) και ένα Super Cup (2012).

Επιστροφή στην Τσέλσι

Το αποτυχημένο πέρασμα του από την ομάδα της Ισπανικής πρωτεύουσας, τον έφερε ξανά σε γνώριμα λημέρια. Ο Μουρίνιο, έπειτα από έξι χρόνια, επέστρεψε στην Τσέλσι. Τη διετία που έμεινε στην Αγγλική πρωτεύουσα κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (2015) και ένα League Cup (2015) και έφυγε τον Δεκέμβριο του 2015 ως αποτυχημένος, καθώς η πρωταθλήτρια Αγγλίας κατρακυλούσε συνεχώς στη βαθμολογία.

Παρέμεινε Αγγλία

Πέντε μήνες μετά την απομάκρυνση του από τον πάγκο των "μπλε", ο Special One βρήκε νέα στέγη στην μισητή (για τους φιλάθλους της Τσέλσι) Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, υπογράφοντας συμβόλαιο έως το καλοκαίρι του 2019. Με τους "κόκκινους διαβόλους" ο Μουρίνιο προς στιγμήν έχει κατακτήσει ένα τρόπαιο αυτό του Αγγλικού Super Cup.

Όλα τα τρόπαια του Ζοσέ:

2 Πορτογαλικό πρωτάθλημα: 2002, 2003 (Πόρτο)

1 Πορτογαλικό Κύπελλο: 2002 (Πόρτο)

1 Πορτογαλικό Super Cup: 2002 (Πόρτο)

1 Κύπελλο UEFA: 2003 (Πόρτο)

2 Champions League: 2004 (Πόρτο), 2010 (Ίντερ)

3 Premier League: 2004, 2005, 2015 (Τσέλσι)

3 League Cup Αγγλίας: 2004, 2006, 2015 (Τσέλσι)

1 Αγγλικό Super Cup: 2004 (Τσέλσι)

1 Αγγλικό Κύπελλο: 2006 (Τσέλσι)

1 Ιταλικό πρωτάθλημα: 2008, 2009 (Ίντερ)

1 Ιταλικό Κύπελλο: 2010 (Ίντερ)

1 Ιταλικό Super Cup: 2009 (Ίντερ)

1 Ισπανικό πρωτάθλημα: 2011 (Ρεάλ Μαδρίτης)

1 Ισπανικό Κύπελλο: 2010 (Ρεάλ Μαδρίτης)

1 Ισπανικό Super Cup: 2012 (Ρεάλ Μαδρίτης)

ΦΑΝΟΥΡΗΣ ΡΟΔΙΤΗΣ

Από την Πόρτο στον ΠΑΟΚ και από τον ΠΑΟΚ στη Βόλφσμπουργκ και στην κορυφή της Ευρώπης! 
Όλος αυτός ο πρόλογος, πηγαίνει στον Αντελίνο Αντρέ Βιέρα ντε Φρέιτας, γνωστό και ως Βιεϊρίνια.

Ο Βιεϊρίνια γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1986 (σήμερα κλείνει τα 31) στην πόλη Γκιμαράες της Πορτογαλίας και από μικρός "κόλλησε" το μικρόβιο του ποδοσφαίρου. 

Το 2002 ξεκίνησε να αγωνίζεται ως εξτρέμ και άρχισε να δείχνει δείγματα του ταλέντου του και από την ομάδα νέων της Πόρτο. To 2003 έπαιξε στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα U-17 με την Εθνική του ομάδα και κατάφερε να το κατακτήσει. Μετά την κατάκτηση αυτού του τροπαίου προωθήθηκε στη δεύτερη ομάδα των "δράκων", όπου και γέμισε ελπίδες τους ανθρώπους του Πορτογαλικού συλλόγου. Μέσα σε τρία χρόνια κατάφερε να παίξει και στην Μάρκο (13 συμμετοχές και δύο γκολ), ως δανεικός, αλλά και να προωθηθεί στην πρώτη ομάδα της Πόρτο, κατακτώντας ένα πρωτάθλημα τη σεζόν 2006/07.

Όμως, λόγω της κυριαρχίας της Πόρτο και των πολλών παικτών που διέθετε (αγωνίστηκε μόλις 10 φορές με την ομάδα), αναγκάστηκε να πάει δανεικός τις επόμενες δύο χρονιές μετά το πρωτάθλημα, αρχικά στη Λεϊξόες (αγωνίστηκε σε 21 ματς και σκόραρε 1 γκολ) και έπειτα στον ΠΑΟΚ (21 συμμετοχές, ένα γκολ και μία ασίστ). 

Τελικά, ο ΠΑΟΚ τον αγόρασε τον Ιούλιο του 2009 από την Πόρτο έναντι 300 χιλ. ευρώ και στα 3,5 χρόνια που έμεινε στην Τούμπα, έπαιξε σε 129 παιχνίδια, μετρώντας 29 γκολ και 25 ασίστ, κάνοντας τους οπαδούς του Δικεφάλου του Βορρά να τον λατρέψουν.

Τον Ιανουάριο του 2012, με τον ΠΑΟΚ να έχει πολλά οικονομικά προβλήματα, "αναγκάστηκε" να αποχωρήσει από τη Θεσσαλονίκη, καθώς τα 4 εκ. ευρώ που προσέφερε η Βόλφσμπουργκ ήταν μια οικονομική "ένεση" για το σύλλογο.

Στα τέσσερα χρόνια που παίζει στους "λύκους" μετράει 146 συμμετοχές, έξι γκολ και 23 ασίστ, όμως το σημαντικότερο είναι ότι στη Γερμανική ομάδα, άλλαξε θέση και από ένας ικανός πλάγιος μέσος, εξελίχθηκε σε έναν πολύ καλό δεξιό μπακ.

Αυτή η αλλαγή θέση και συνάμα οι καλές του εμφανίσεις στη Μπουντεσλίγκα, τον έφεραν για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα της χώρας του. Ο Βιερίνια στα περίπου τέσσερα χρόνια που αγωνίζεται με το εθνόσημο, έχει παίξει σε 25 ματς, μετρώντας και δύο γκολ, όμως το σημαντικότερη ποδοσφαιρική στιγμή για εκείνον είναι η  κατάκλτηση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το καλοκαίρι του 2016, όντας βασικός και αναντικατάστατος από τον Σάντος.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο Αντελίνο έχει ακόμα σχέσεις με τη χώρας μας, καθώς έχει παντρευτεί ελληνίδα. 

Δείτε όλους τους τίτλους που έχει κατακτήσει ο Βιεϊρίνια:

1 Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα U-17 (Εθνική Πορτογαλίας U-17) 2003

1 Super Cup Πορτογαλίας (Πόρτο) 2006

1 Πρωτάθλημα Πορτογαλίας (Πόρτο) 2006-07

1 Γερμανικό Κύπελλο (Βόλφσμπουργκ) 2014/15

1 Super Cup Γερμανίας (Βόλφσμπουργκ) 2015/16

1 Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ανδρών (Εθνική Πορτογαλίας) 2016

ΦΑΝΟΥΡΗΣ ΡΟΔΙΤΗΣ

Βρισκόμαστε στα μέσα του Αυγούστου και με αφορμή αυτό το generalmente.gr σας παρουσιάζει πέντε τραγούδια που περιέχουν τη λέξη "Αύγουστος".
Πάμε, λοιπόν να τα δούμε.

1. Νίκος Παπάζογλου - Άυγουστος

Ο αξέχαστος ερμηνευτής Νίκος Παπάζογλου μας τραγούδισε το διαχρονικό κομμάτι με τίτλο "Άυγουστος" που μιλάει για έναν ανεκπλήρωτο έρωτα.
Το τραγούδι  κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1984 στο άλμπουμ του με τίτλο "Χαράτσι" σε μουσική και στίχους του ίδιου του ερμηνευτή.

2. Ορφέας Περίδης - Βράδυ Αυγούστου

Ο Ορφέας Περίδης μας ταξιδεύει με το υπέροχο κομμάτι με τίτλο "Βράδυ Αυγούστου".
Το τραγούδι πρωτοκυκλοφόρησε το 2001 και συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ με τίτλο "Να σε δώ να γελάς" σε μουσική και στίχους του Γιώργου και Αλέξανδρου Παντελιά.

3. Παντελής Θαλασσινός -Αύγουστος είναι

Το 2006 ο Παντελής Θαλασσινός πρωτοτραγούδησε το καλοκαιρινό τραγούδι με τίτλο "Αύγουστος είναι". 
Αξίζει να σημειωθεί, ότι η μουσική και οι στίχοι του κομματιού ανήκουν στον ίδιο τον καλλιτέχνη, ενώ το τραγούδι συμπεριλαμβάνεται στο άλμπουμ " Το καλαντάρι".

4. Βασίλης Καρράς - Αύγουστος

Ο διαχρονικός λαϊκός τραγουδιστής Βασίλης Καρράς μας ερμήνευσε το κομμάτι "Αύγουστος".
Το κομμάτι παρότι αναφέρεται στον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού είναι λυπητερό και μιλάει για έναν χαμένο έρωτα. 
Η μουσική και οι  στίχοι του τραγουδιού ανήκουν στον Γιώργο Μουκίδη. 
Αξίζει να σημειωθεί, ότι  κυκλοφόρησε το 2005 και συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ "Όλα ένα ψέμα".

5. Γλυκερία - Τρελός Άυγουστος

Η αγαπημένη ερμηνεύτρια Γλυκερία μας τραγούδησε το κομμάτι με τίτλο "Τρελός Αύγουστος".
Η μουσική του τραγουδιού ανήκει στον Γιώργο Ζήκα, ενώ οι στίχοι στην Βάσω Αλλαγιάννη.
Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 2010 και συμπελήφθηκε στο άλμπουμ με τίτλο "Η αγάπη είναι ελεύθερη".

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΒΕΡΓΗ

Τα φώτα και τα βλέμματα όλων των απανταχού ποδοσφαιρόφιλων της Ευρώπης, είναι στραμμένα στα μεγάλα πρωταθλήματα, όπως η Πρέμιερ Λιγκ, η Πριμέρα Ντιβιζιόν, η Μπουντεσλίγκα και η Σεριέ Α.

Όμως, υπάρχουν και πρωταθλήματα που κάνουν όλη την… ‘’βρώμικη’’ δουλειά, είτε ‘’βγάζοντας’’, είτε ‘’φτιάχνοντας’’ παίκτες που μετά από καιρό και εάν υπάρχουν οι κατάλληλες συγκυρίες και συνθήκες, θα βρεθούν μετά στα μεγάλα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα που προαναφέραμε. Για παράδειγμα, οι περισσότεροι θα γνωρίζουν, ότι το Πορτογαλικό πρωτάθλημα, με χαρακτηριστικά υποδείγματα την Πόρτο, την Μπενφίκα και τη Σπόρτινγκ Λισσαβόνας, που βρίσκουν παίκτες από διάφορα μέρη του κόσμου, περισσότερο απ’ την Λατινική Αμερική και αφού τους ‘’φτιάξουν’’  και ανέβει η χρηματιστηριακή τους αξία, τους μοσχοπουλάνε και έτσι μεγαλώνουν κατά πολύ τον τραπεζικό τους λογαριασμό.

Βέβαια υπάρχουν και  πρωταθλήματα που ‘’παράγουν’’  παίκτες, βγάζοντας τους απ’ τα τμήματα υποδομής τους. Το καλύτερο ίσως δείγμα, είναι το γαλλικό πρωτάθλημα, από τα τοπικά πρωταθλήματα, μέχρι την Λιγκ 1. Υπάρχει μια ομάδα που τα τελευταία χρόνια έχει βγάλει πάμπολους παίκτες που πέτυχαν και έγιναν γνωστοί, πράγμα που αποτελεί αξιοπρόσεχτη περίπτωση. Αυτή είναι η Χάβρη, η οποία παρότι έχει να παίξει στην Λιγκ 1 από τη σεζόν 2008-2009, έχει ‘’βγάλει’’ παίκτες που έχουν γίνει γνωστοί και έχουν επιτυχημένες καριέρες.

Ας απαριθμήσουμε λοιπόν κάποια απ’ τα ‘’δημιουργήματα’’ της Χάβρης:

1.Πολ Λαμπίλ Πογκμπά

Γεννημένος στο Λαγκνί-σιρ-Μαρνέ της Γαλλίας, με ρίζες απ’ την Γουινέα, 23 ετών σήμερα, μέσος, βγήκε απ’ τα ‘’φυτώρια’’ της Χάβρης και από κει μεταγράφηκε στα αντίστοιχα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, στην οποία επέστρεψε σήμερα, έναντι του ποσού των 105 εκατ. ευρώ (!), έπειτα από μια σπουδαία πορεία με τη Γιουβέντους.

2. Λασανά Ντιαρά

Γεννημένος στο Παρίσι, με καταγωγή από το Μάλι, αμυντικός μέσος, ο 31χρονος σήμερα ‘’Λας’’, με τα μικρά περάσματα από Άρσεναλ και Τσέλσι και Ανζί, αλλά και τη σπουδαία καριέρα με τη Ρεάλ Μαδρίτης, αγωνίζεται πλέον στην Μαρσέιγ, ενώ είναι και 33 φορές διεθνής με την εθνική Γαλλίας.

3. Φλοράν Σιναμά-Πονγκόλ

Γεννήθηκε στον Σαν-Πιερ της Γαλλίας, είναι 31 ετών, σέντερ φορ και έχει μια μεγάλη καριέρα στην Λίβερπουλ, την Ρεκρετίβο, την ίδια τη Χάβρη και την Ατλέτικο Μαδρίτης. Σήμερα, αγωνίζεται στην Τσαϊνάτ της Ταϋλάνδης.

4. Μαμαντού Νιάνγκ

Γεννήθηκε στο Ματάμ της Σενεγάλης, με γαλλικές ρίζες, επιθετικός, 36 χρονών σήμερα, με καριέρα σε Τρουά, Στρασβούργο, Μαρσέιγ και Φενέρμπαχτσε. Έχει 59 συμμετοχές και 19 γκολ με την εθνική της Σενεγάλης, ενώ σήμερα δεν έχει ομάδα, με τελευταία του να είναι η γαλλική Αρλ.

5. Στιβ Μανταντά

Γεννημένος στην Κινσάσα του Ζαΐρ, με γαλλική υπηκοότητα και ρίζες απ’ τη δημοκρατία του Κονγκό, ο 31χρονος τερματοφύλακας με την μεγάλη καριέρα και στην Χάβρη, αλλά και τη Μαρσέιγ και με 22 συμμετοχές στην εθνική Γαλλίας. Πρόσφατα, μεταγράφηκε στην Κρίσταλ Πάλας.

6. Γκιγιόμ Οαρό

Γεννήθηκε στο Σαν Λουίς, στη Γαλλία, 32χρονος σέντερ φορ, με μεγάλη καριέρα στη Χάβρη και την Παρί Σεν Ζερμέν. Από το 2014, αγωνίζεται στην Ελβετική Γιουνγκ Μπόις.

7. Ντιμίτρι Παγιέ

Γεννημένος στο Σαν Πιερ της Γαλλίας, 29χρονος εξτρέμ και μεσοεπιθετικός, με καριέρα στην Ναντ, τη Σεντ-Ετιέν, τη Λιλ και τη Μαρσέιγ, που αγωνίζεται από πέρυσι στην Γουέστ Χαμ, αποτελεί πλέον έναν πολύ περιζήτητο παίκτη σε πολλά μεγάλα Ευρωπαϊκά κλαμπ.

8. Ριγιάντ Μαχρέζ

Γεννήθηκε στο Σαρσέλς της Γαλλίας, με Αλγερινή υπηκοότητα. Καριέρα στην Χάβρη και απ’ το 2014 αγωνίζεται στην Λέστερ, κερδίζοντας μάλιστα και το πρωτάθλημα στην Πρέμιερ Λιγκ πέρυσι. Αποτελεί μεταγραφικό στόχο μεγάλων Ευρωπαϊκών συλλόγων.

9. Μπεντζαμίν Μεντί

Από τα μεγάλα ταλέντα της Ευρώπης, γεννημένος στο Λονγκτζουμό της Γαλλίας, με ρίζες απ’ τη Σενεγάλη, ο 22χρονος αριστερός μπακ, με καριέρα στη Χάβρη και τη Μαρσέιγ, μεταγράφηκε πρόσφατα στην Μονακό.

10. Ζαν-Αλέν Μπουμσόνγκ

Γεννήθηκε, στην Ντουάλα του Καμερούν, αλλά με γαλλική υπηκοότητα, 36χρονος κεντρικός αμυντικός, με καριέρα στη Χάβρη, την Οσέρ, τη Νιουκάστλ, τη Γιουβέντους, τη Λυών, αλλά και τον Παναθηναϊκό. Πλέον, έχει ‘’κρεμάσει’’ τα παπούτσια του.

11. Βικάς Ντορασό

Γεννημένος στο Χαρλφλέρ της Γαλλίας, μέσος, Γάλλος στην υπηκοότητα, με ρίζες από τον Μαυρίτιο. Πλέον 42 ετών, μακριά απ’ την ενεργό δράση. Ίσως το όνομα του δεν το ξέρουν πολλοί, αλλά είναι ένας απ’ τους καλύτερους ντριμπλέρ που έχουν παίξει στην Λιγκ 1. Καριέρα σε Χάβρη, Λυών και Παρί Σεν Ζερμέν και περάσματα από Μίλαν και Μπορντό.

12. Κάρλος Καμενί

Γεννήθηκε στην Ντουάλα του Καμερούν, με γαλλικές ρίζες, 32χρονος τερματοφύλακας. Πολύ μεγάλη καριέρα στην Εσπανιόλ και την Μάλαγα, στην οποία αγωνίζεται ως σήμερα, ενώ έχει και 71 συμμετοχές με την εθνική Καμερούν.

13. Σουλεϊμάν Ντιαβαρά

Γεννημένος στο Γκαμπού της Σενεγάλης, με γαλλικές ρίζες. Κεντρικός αμυντικός, 37χρονών, έχει αποσυρθεί πλέον απ’ την ενεργό δράση. Έχει καριέρα στην Χάβρη, τη Σοσό, την Τσάρλτον, τη Μαρσέιγ και τη Μπορντό, όπου θα τον θυμούνται και οι Έλληνες φίλαθλοι, καθώς ήταν αρχηγός των ‘’Γιρονδίνων’’ στα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό για τη φάση των ‘’16’’ του Τσάμπιονς Λιγκ.

Όπως και να το κάνουμε αποτελεί ένα ‘’εργοστάσιο παραγωγής παικτών’’ οι οποίοι πετυχαίνουν στις καριέρες τους και γίνονται γνωστοί.

    Αλέξανδρος Μιχαλακάκος

Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους αθλητές της εποχής του και όχι άδικα θεωρείται ένας Εθνικός Ήρωας.

Ο λόγος για τον Σπύρο Λούη, ο οποίος πήρε το χρυσό μετάλλιο στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1896 στο απαιτητικό αγώνισμα του Μαραθωνίου!

Οικογένεια - καταγωγή

Ο Σπύρος Λούης γεννήθηκε στο Μαρούσι στις 12 Ιανουαρίου 1873 και προερχόταν από μια φτωχή αγροτική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν νερουλάς σε μια εποχή που δεν υπήρχε κεντρική ύδρευση και ο Λούης ήταν αναγκασμένος να βοηθάει.

Η μεγάλη κούρσα του Λούη

Στις 10 Απριλίου του 1896 ο Σπύρος Λούης έγραψε ιστορία. Ήταν η μέρα, που έτρεξε στο Μαραθώνιο και κατέλαβε την πρώτη θέση.

Στον αγώνα έλαβαν μέρος 13 δρομείς από την Ελλάδα και μόλις τέσσερις από άλλες χώρες. Ενώ, στην αρχή προηγήθηκε ο Γάλλος χάλκινος Ολυμπιονίκης στα 1500 μέτρα, Αλμπίν Λεμουρζέ, μετά το 32ο χιλιόμετρο κατάρρευσε από την εξάντληση και το προβάδισμα ανέλαβε ο Αυστραλός Τέντυ Φλακ. Και εκεί πήρε μπροστά ο Λούης, ο οποίος μεθοδικά κατάφερε να μειώσει την απόσταση από τον Αυσταλό και στη συνέχεια να τον περάσει, καθώς και αυτός κατέρρευσε από την κούραση. Τελικά ο Σπύρος Λούης μπήκε πρώτος στο στάδιο σε χρόνο 2 ώρες, 58 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα, καταφέρνοντας μια σημαντική Ελληνική επιτυχία.

Ο Λούης μόλις πήρε την πρωτιά τον υποδέχτηκαν όλοι θερμά και κυρίως ο διάδοχος του θρόνου Κωνσταντίνος και ο πρίγκηπας Γεώργιος, οι οποίοι τον κέρασαν κρασί, γάλα, μπύρα, πασχαλινά αυγά και άλλα πολλά δώρα. Μάλιστα, πολλοί του έταζαν “λαγούς με πετροχύλια”, όπως κοσμήματα, αλλά και δωρεάν ξύρισμα. Μάλιστα, ο βασιλιάς Γεώργιος ρλωτησε τον Λούη τι δώρο θα επιθυμούσε να του προσφέρει με τον Έλληνα Ολυμπιονίκη να απαντά: “Ένα γαϊδουράκι να με βοηθάει να κουβαλάω το νερό”, δείχνοντας πόσο αγνός και απλός ήταν σαν άνθρωπος.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι κατά τη διάρκεια του αγώνα και όντας πολύ πίσω από τους υπόλοιπους μαραθωνοδρόμους, ο Σπύρος Λούης στάματησε λίγο μετά το Πικέρμι σε ένα καφενείο ζητώντας ένα ποτήρι κρασί, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι θα τους φτάσει και θα τους προσπεράσει στο τέλος.

Η ζωή του μετά την επιτυχία

Μετά του Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, ο Σπύρος Λούης γύρισε στο χωριό του και δεν πήρε μέρος σε κανένα άλλο αγώνα δρόμου. Προτίμησε να ζήσει μια ήρεμη ζωή, εργαζόμενος ως αγρότης , αλλά και ως τοπικός αστυνομικός. Ο Λούης πέθανε στις 26 Μαρτίου 1940 σε ηλικία 67 ετών.

ΦΑΝΟΥΡΗΣ ΡΟΔΙΤΗΣ